krisiaren eta iraupenaren artean |
|
 |
|
Baionako IUT Unibertsitateko Irakaslea |
|
Horrez gain, 2009. urtearen hasieran
langabeziak gora egin zuen. Enpresa batzuk langileak kaleratzen
ari ziren. Besteak beste, Hazparneko Alphacan enpresa
(metalaren sektorea). Garraiolariek eta merkatari txikiek ez
zituzten jada beren aldi baterako kontratuak berritzen…
Egia esan, Iparraldean kolpea ez da aurreikusitakoa bezain
suntsitzailea izan: 2008ko urte amaieran langabezia ez zen %7ra
iristen, hau da, Akitaniakoa eta Frantziako Estatukoa baino txikiagoa
zen. Iparraldeak gogor eusten dio egoerari, horretarako
baliabideak baititu: 30.000 bat enpresa; horietatik gehienak
ETEak. Bestalde, artisau ugari ditu. Enpresen laurdenek nekazaritzako
elikagaien edo
egurraren salerosketan
dihardute, %17k merkataritzan,
%10k bakarrik
eraikuntzan eta herri lanetan,
%7k ostalaritzan
eta beste %7k industrian.
Eta %38k zerbitzuak
eskaintzen dituzte:
osasunarekin edo
enpresekin lotutako
arreta pertsonaleko
zerbitzuak (kontabilitate
zerbitzuak, aholkularitza, etab.).
Egitura txiki horiek guztiek primeran egoki ditzakete euren
ordutegiak eta langileak eskaeretara. ETEen ahulgunea da, ez
dutela funts propiorik eta ez direla nazioarteko merkatuetan
egoten, ezta Europakoetan ere. Iparraldeak, ordea, jarduera indartsua duten hainbat sektore ditu aldeko, esaterako, aeronautika
eta turismoa. Azkeneko hori, hain zuzen, lurraldearen
erakargarritasunari esker: itsasoa, mendia
eta nortasun indartsua. Frantziako Estatuko
sektore publikoaren presentzia ere garrantzitsua
da (aberastasun nazionalaren
%20), eta horrek eros ahalmenaren etengabeko
hedapena bermatzen du. Hala ere, ahultasun seinale batzuk ikusten dira honako arlo hauetan:
Horrek tokiko arazoak krisiaren aurrekoak direla erakusten
du, ahaztu gabe nekazaritza, jakina, gogor borrokatzen ari dena
bizirik irauteko: esnearen eta ardi haragiaren kotizazioak kalte
handiak eragin dituen sektorea izan arren, nekazariak gogor
lehiatzen dira beren ustiapenak iraunarazteko.
Bien bitartean, inbertsio industrial
berrien etorrera iragarri zuten Baionako
Portuan. Celsa-France siderurgia taldeak,
esaterako, Bokale bi ijezketa fabrika irekitzea
aurreikusi zuen. Beltrame italiar enpresak,
berriz, alboan beste fabrika bat zabaltzea
aurreikusi zuen. Bi ezarpen horiek
Baionako Portuko trafikoa indartuko dute.
2008an 3,750 milioi tonako trafikoa izan
zuen portuak; aurreko urtean, berriz, 4 milioikoa.
2008an, azkeneko urteetan bezala,
etengabeko hazkunde demografikoak eragina
izan du Iparraldeko ekonomian eta aurreikuspenen arabera,
datozen urteetan bere horretan jarraituko du. INSEEren arabera,
1999an 260.000 biztanle zituen Iparraldek, guztira, eta
2009. urte amaierarako 300.000 izango ditu. Hau da, 40.000 pertsona
gehiago, eta ez erretiratuak bakarrik (%20), baita gazteak
eta soldatapekoak ere. Non biziko dira? Eta zer-nolako garraio
eta aisialdi azpiegitura eta ekipamendu beharko dituzte
(eskolak, unibertsitatea, ospitaleak)? Horiek dira, hain zuzen,
Iparraldeko 2009rako erronkak.
|
|
Pdf-an analisiaz gain, gaiari sarrera egiten dion erreportajea.
|
Irakurri beste analisiak.
| Txostena | Tamaina |
|---|---|
| Atzeraldia_Michel_Garicoix.pdf | 551.07 KB |
517 irakurketa
