![]() |
Komunikabideen munduan mugitzen garenok
zalantzarik gabeko egia bat ezagutzen dugu:
argitalpen baten lehen alea ateratzea ez da
hain zaila, bigarrena ateratzea da zaila. Zenbat
proiektu handi amaitu ote dira zorigaiztoko
lehen ale horretan! Horregatik da hain pozgarria
Gaindegiaren “2008ko Txostena” agurtzea,
kasu honetan gure bigarren alea baita.
Eta pozgarria dela diot, lehen eskutik ezagutu
nituelako 2007ko lehen txostena argitaratzeko
gainditu behar izan ziren oztopoak.
Eta gogaikarria banaiz ere, gogora ekarri nahi
dut Euskal Herrian orain dela gutxi arte ez dugula
tresna zehatzik izan gai sozio-ekonomiko
gehienetan alderatu nahi izan ditugun estatu
mailako datuak biltzeko. |
Gaindegia Txosteneko Argitalpen Batzordeko Zuzendaria |
|
Egia da Gaindegia
sortu zenetik aurrerapausoak eman ditugula
helburu hori lortzeko. Esaterako, orain
www.atlasa.net daukagu, duela urte gutxi batzuk
izugarrizko utopia irudituko zitzaiguna.
Dena den, Txostenaren bigarren edizioari
forma eman izanak ez du esan nahi oztopo
guztiak gainditu direnik, ezta oztopo horietako
gehienak ere. Gure herriari buruzko informazio
zatikatua eta sakabanatua izaten jarraitzen
dugu, ezagutzaren arlo askotan ez
daukagu behar den homogeneotasunik eta,
azkenik, kontabilizatzea, aztertzea eta zabaltzea
interesatzen zaigun kontu gehienetaraino
iristen den itzala egiten duen zatiketa
administratiboa jasaten jarraitzen dugu.
Estatua duten nazioetan hain erraza dena,
esaterako, lurralde osoa behatzeko ikusmira
naturala duten adituak bilatzea, gure kasuan
oso zeregin zaila da. Aditu asko eta onak ditugu
gure dibisio administratiboetan baina oso
gutxi dira errealitate nazionalari buruzko lan
koherente eta dokumentatua egiteko gai direnak,
edozein delarik gaia. Horren ondorioz,
oso gutxi dira gure lurralde osoa hartzen duten
eta beste lan osagarri batzuk egiteko oinarrizko
lan gisa har ditzakegun ikerketa eta
azterketa lanak.
Hala ere, ez nuke nahi inolaz ere egoerari
buruzko iritzi negatiboa islatzerik. Lan asko
egitea eskatuko digun eginkizun ikaragarri baten
hasieran gaude. Itsas bidaietan lehen miliak
izaten dira beti zailenak. Horregatik, pozik
egon behar dugu gure itsasontziaren branka
norabide onean jarri dugula ikusita. Gaindegiak
irudikatzen duen iparrorratzaren laguntzarekin,
ziur naiz portu egokira iritsiko
garela eta, behin hara iristen garenean, ibilbidean
jaso ditugun datuekin, gure herriaren
maparik onena marraztea lortuko dugula. Hala bedi. |
|





